Dividenden uit het buitenland: waarom je vaak twee keer betaalt

Over een buitenlands dividend betaal je vaak twee keer belasting. Eerst houdt het land van het bedrijf een deel in, daarna volgt België met zijn eigen heffing. Toch hoef je die dubbele rekening niet zomaar te slikken. Soms volstaat een vraag aan je bank om er een flink deel van te vermijden.

Eerst België, dan het buitenland

Een dividend is het deel van de winst dat een bedrijf uitkeert aan wie er aandelen van heeft. Ontvang je het via een Belgische bank, dan houdt die 30 procent roerende voorheffing in (Wikifin, laatst aangepast op 5 januari 2026). Dat is een belasting die de bank afhoudt voor het geld op je rekening staat, zodat je het bedrag al na belasting krijgt.

Die voorheffing geldt voor Belgische én voor buitenlandse aandelen. Bij een buitenlands aandeel houdt het land van het bedrijf bovendien vaak zelf al iets in. Die heffing heet de bronheffing, omdat ze al aan de bron gebeurt. Het resultaat is dubbele belasting: eerst het buitenland, dan België.

Let wel: een dividend is geen meerwaarde. De meerwaardebelasting van 10 procent geldt sinds 1 januari 2026 op winst bij verkoop. Dividenden blijven onder de roerende voorheffing vallen.

Wat een dubbelbelastingverdrag verandert

België sloot met veel landen een dubbelbelastingverdrag, een afspraak die bepaalt hoeveel belasting elk land mag heffen. Voor dividenden betekent dat doorgaans een lagere bronheffing, vaak 15 procent in plaats van 30 procent (Wikifin). Maar elk land heeft zijn eigen tarief, dus de 15 procent is een veelvoorkomend cijfer en geen vaste regel. Hoeveel jij precies betaalt, hangt af van het land waar je bedrijf zit.

Stel dat een buitenlands bedrijf je 1.000 euro dividend uitkeert, dat het land standaard 30 procent inhoudt en dat het verdrag 15 procent toelaat. Zonder het lage tarief houdt het land 300 euro in, met het lage tarief 150 euro. Dat verschil van 150 euro laat je liggen als niemand het lage tarief toepast. Het gaat dus om het verschil tussen twee tarieven, niet om de volledige 300 euro. De Belgische voorheffing komt daar nog bij. Houd er rekening mee dat zulke verschillen oplopen wanneer je jaar na jaar dividend ontvangt.

Twee manieren om minder te betalen

Volgens Wikifin heb je twee mogelijkheden:

• Het lage tarief meteen laten toepassen. Je vraagt je bank om bij de uitbetaling van het dividend al het verminderde tarief te gebruiken. Dat is sneller en goedkoper, maar niet elke bank doet het voor elk land.
• Te veel betaalde bronheffing terugvragen. Je betaalt eerst het hoge tarief en vraagt het verschil achteraf terug via je bank. Wikifin noemt die procedure lang en duur. Voor sommige landen is het lage tarief bij je bank wellicht al geregeld, voor andere niet.

Denk aan de volgorde: regel dit liefst voor je het aandeel koopt. Vraag je bank of broker voor welke landen ze het lage tarief toepassen en welke stappen jij moet zetten. Zo weet je vooraf wat een buitenlands aandeel je werkelijk oplevert. Toch is dat natuurlijk geen reden om buitenlandse aandelen te mijden, wel om ze goed voor te bereiden.

Een deel van de Belgische voorheffing krijg je terug

Niet elk dividend blijft even zwaar belast. Voor inkomsten van 2025 (aanslagjaar 2026) kun je de Belgische voorheffing op dividenden tot 833 euro terugvragen in je aangifte. Dat is goed voor maximaal 249,90 euro. De vrijstelling geldt per persoon, dus partners hebben elk hun eigen bedrag.

Daarnaast gaat het hier om de Belgische voorheffing, niet om de bronheffing van het buitenland. Je vult de ingehouden voorheffing in bij de codes 1437 en 2437 van je aangifte. Het dividend zelf hoef je dan niet op te geven. Bewaar wel de afrekeningen van je bank, want daarop staan het brutobedrag en wat de bank inhield.

Dividenden op een buitenlandse rekening

Gebruik je een buitenlandse broker, dan houdt geen Belgische tussenpersoon de voorheffing in. Je geeft het dividend dan zelf aan, bij de roerende inkomsten van je belastingaangifte, en betaalt de Belgische voorheffing via die aangifte (Wikifin). Hetzelfde geldt voor interest uit het buitenland: ook daarop houdt de Belgische fiscus niet altijd aan de bron iets in.

Bovendien ben je bij een buitenlandse effectenrekening zelf verantwoordelijk voor de beurstaks. Je betaalt ze uiterlijk op de laatste werkdag van de tweede maand na de transactie, tenzij je broker ze voor je inhoudt (Wikifin). Vraag dus vooraf wat jouw broker doet.